دوشنبه, ۱۸ اسفند ۱۳۹۹ ۱۲:۱۵ ۳۹
چچ
استاندارد ISO 19130-1:2018 (اصول موقعیت‌ یابی با استفاده از مدل‌ های سنجنده‌ های تصویربرداری)

استاندارد ISO 19130-1:2018 (اصول موقعیت‌ یابی با استفاده از مدل‌ های سنجنده‌ های تصویربرداری)


 استاندارد ISO 19130-1:2018 (اصول موقعیت‌ یابی با استفاده از مدل‌ های سنجنده‌ های تصویربرداری)


 استاندارد ISO 19130-1:2018 (اصول موقعیت‌ یابی با استفاده از مدل‌ های سنجنده‌ های تصویربرداری)


  • استاندارد ISO 19130-1:2018 Geographic information — Imagery sensor models for geopositioning Part 1: Fundamentals:
  • عنوان فارسی: "اصول موقعیت‌ یابی با استفاده از مدل‌ های سنجنده‌ های تصویربرداری"
  • کمیته فنی: ISO/TC 211: Geographic information/Geomatics

حجم عظیمی از تصاویر ماهواره‌ ای توسط سازمان‌ های ملی، بین‌المللی و شرکت‌ های خصوصی اخذ، پردازش و توزیع شده است. جهت مفید بودن این اطلاعات در استخراج اطلاعات مکانی بایستی پردازش‌ های بیشتری بر روی آنها انجام گیرد که یکی از این پردازش‌ های مهم geopositioning است. فرآیند geopositioning به عنوان یک مرحله پردازشی اصلی در موقیت‌ یابی تصویر، به تعیین مختصات زمینی یک عارضه از مختصات تصویر اطلاق می‌ شود. اطلاعات موقعیت مکانی (Geolocation information) یکی از ویژگی‌ های اساسی و مهم تصاویر سنجش از دوری است که با استفاده از طیف گسترده‌ ای از سنجنده‌ های تصویربرداری فعال و غیرفعال مانند سنجنده‌ های اپتیکی-نوری، سنجنده‌های راداری (synthetic aperture radar)، لیدار(light detection and ranging) و سونار (sound navigation and ranging) اخذ شده‌اند. به دلیل تنوع زیاد سنجند‌ های سنجش از دوری و نبود استاندارد عام برای مدل سنجنده، داده توزیع شده توسط منابع مختلف ممکن است اطلاعات پارامتریکی مختلفی داشته باشند، فاقد پارامتر‌های سنسور یا فاقد اطلاعات کمکی جهت geopositioning و پردازش داده باشند. به تبع آن بسته نرم‌ افزاری اختصاصی توسط نهاد ارائه داده به منظور استفاده موثر از تصاویر ارائه می‌ گردد. مدل‌ های سنجنده و فراداده geopositioning استاندارد با رفع این محدودیت این امکان را برای سازمان‌ ها و نهاد‌ های ارائه‌ دهنده داده فراهم می‌ آورد تا نرم‌ افزارهای جامعی توسعه دهند که برای انواع سنجنده‌ ها و داده‌ های با منابع مختلف مورد استفاده باشد. در صورت وجود چنین استانداردی تولید کنندگان داده مختلف می‌ توانند اطلاعات geopositioning داده‌ های خود را در یک فرمت مشخص شرح داده و از این طریق سازگاری (interoperability) داده و تصاویر بین سیستم‌ های نرم‌ افزاری را ارتقا داده و تبادل داده را تسهیل نمایند. ISO 19130 در سه قسمت مجزا به استاندارد سازی این فرآیند می‌ پردازد. در قسمت اول این استاندارد به اصول و مبانی این فرایند پرداخته شده است.

هدف این استاندارد تعیین اطلاعات مکانی است که ارائه دهنده تصویر بایستی همراه تصویر ارائه نماید تا مصرف کننده نهایی بتواند موقعیت تصویر را در زمین با استفاده از PSM (Physical Sensor Model)، TRM (True Replacement Model) یا CM (Correspondence Model) پیدا کند. همچنین فراداده موردنیاز برای موقعیت‌ یابی تصاویر با استفاده از این مدل‌ ها نیز شرح داده شده است.



آدرس کوتاه شده:
فهرست طبقات
پربازدیدترین مطالب مطالب