چهارشنبه, ۰۵ خرداد ۱۴۰۰ ۱۲:۲۷ ۱۱۴
چچ
استانداردهای الزامات آزمون محموله ناسا

استانداردهای الزامات آزمون محموله ناسا

سازمان ملی هوانوردی و فضا (ناسا) در راستای بهبود عملکرد و بهینه سازی فعالیت ها، محصولات و خدمات فنی در حوزه طراحی، ساخت و آزمون سامانه های فضایی، استاندارد های متعددی را تعریف و تدوین نموده است. از آنجایی که هر تجهیز و زیرسامانه مورد استفاده در صنایع فضایی با توجه به نوع ماموریت دارای جزییات و ملاحظات فنی متعددی می باشد، ارایه راهکاری واحد و جامع که دربردارنده تمام جزییات علمی و عملی باشد، امکان پذیر نخواهد بود؛ زیرا در اینصورت، قابلیت و خلاقیت طراحان و سازند گان در این نوع از پروژه با توجه به دانش و زیرساخت های موجود بسیار محدود خواهد شد. این نگرش در دیگر استاندارد های فنی فضایی، نظیر استاندارد فضایی سازمان فضایی اروپا ECSS نیز مشاهده می شود. براین اساس استاندارد ها به صورت کلی در چارچوب الزامات اولیه با توجه به محدودیت ها و چالش های پیش رو در مراحل طراحی، تجمیع، پرتاب و محیط سخت فضا تعریف شده اند. این استاندارد ها که با توجه به تجارب و آزمون های متعدد در پروژه های مختلف فضایی تدوین شده اند یقیناً با توسعه و پیشرفت علمی و عملی، قابل ویرایش و تغییر ساختاری با رویکرد تعیین الزام با توجه به شرایط عملیاتی واقعی برای سامانه های فضایی می باشند. نمونه ای از این ویرایش در ساختار استاندارد آزمون ارزیابی سامانه فضایی در ادامه معرفی شده است. بدیهی است در خصوص سامانه تصویربرداری نیز همانند دیگر تجهیزات، استاندارد منحصر به فردی تعریف نشده باشد؛ اما می توان اذعان داشت که استاندارد های تعریف شده به نوعی خط مشی مراحل طراحی، ساخت، آزمون و بهره برداری از انواع این نوع از سامانه ها را مشخص نموده است. استاندارد هایی در موضوع مواد مورد استفاده، سازه، حرارت، مخابرات، تشعشع، قابلیت اطمینان و... که با جزییات توسط ناسا منتشر شده است. یکی از مهم ترین استاندارد های مربوط به سامانه های تصویربرداری، استاندارد NASA-STD-7002 با عنوان الزامات آزمون محموله است. نسخه اول این استاندارد که توسط پنل تخصصی استاندارد آزمون محموله ناسا در مرکز فضایی Goddard ایالات متحده امریکا تهیه شده بود، در سال 1996 منتشر شد. در این نسخه الزامات و رویه آزمون خلاء حرارتی و تداخل و سازگاری الکترومغناطیسی ارایه شده است. پس از آن نسخه دیگری در سال 2004 توسط ناسا توسعه داده شد که الزامات بیشتری از جمله آزمون های ارتعاش و آکوستیک را نیز در بر گرفته است. آزمون های مذکور که در این استاندارد تعریف شده اند، مهمترین آزمون ها با بیشترین تأثیر و هزینه در برنامه های فضایی محسوب می شوند. این استاندارد با توجه به ملاحظات معین، سطوح و کیفیت آزمون، عوامل موثر، آستانه های پذیرش و تایید و سایر مولفه های ضروری را مشخص می کند. رویکرد استاندارد مذکور ارزیابی عملکرد لازم جهت تایید توانایی سخت افزار تحت آزمون می باشد.



استاندارد حاضر همانند دیگر استاندارد های ناسا مبانی مشترک گسترده ای را در حوزه فنی و تخصصی ​​ارایه می کند که از آن در تعریف پروژه ها و مراحل آزمون محموله های ناسا استفاده می شود. این مبانی مشترک، علاوه بر تسهیل تعامل و همکاری فنی با ادبیات واحد بین کارفرما و مجریان، امکان اشتراک سخت افزاری بین مراکز و برنامه های مختلف را فراهم می کند. این استاندارد مجموعه الزامات کلی آزمون نسخه پروازی سخت افزار را به نحوی ارایه می کند که امکان صدور تأییدیه لازم برای طراحی مناسب و شایستگی عملیاتی سازی در شرایط فضا را ​​فراهم می سازد.


آدرس کوتاه شده:
فهرست طبقات