چهارشنبه, ۰۲ تیر ۱۴۰۰ ۰۹:۲۶ ۳۰
چچ
استاندارد ISO 12233:2017 (عکسبرداری- تصویربرداری الکترونیکی- حد تفکیک و پاسخ فرکانس مکانی)

استاندارد ISO 12233:2017 (عکسبرداری- تصویربرداری الکترونیکی- حد تفکیک و پاسخ فرکانس مکانی)

ISO 12233:2017 Photography - Electronic still picture imaging - Resolution and spatial frequency responses

فتوگرافی - تصویربرداری الکترونیکی عکس ثابت - حد تفکیک و پاسخ‌ های فرکانس مکانی


قابلیت تفکیک مکانی ویژگی مهم یک دوربین عکس‌ برداری الکترونیکی است. استاندارد های اندازه‌ گیری حد تفکیک مکانی به کاربران اجازه می‌ دهد تا اندازه‌ گیری‌ های وضوح مکانی را مقایسه و تأیید کنند. این استاندارد، اصطلاحات، نمودارهای آزمون و روش‌ های آزمون را برای انجام اندازه‌ گیری‌ های حد تفکیک مکانی برای دوربین‌ های عکس‌ برداری الکترونیکی آنالوگ و دیجیتال تعریف می‌ کند. برای دوربین‌ های دیجیتال قابل‌ استفاده، واژه حد تفکیک اغلب به‌ اشتباه به‌ عنوان تعداد عناصر اپتیکی با موقعیت مشخص تعبیر می‌ شود. اگر چه پروتکل‌ های موجود برای تعیین تعداد پیکسل دوربین وجود دارد، اما نباید این موارد را با تفسیر حد تفکیک که در این سند در نظر گرفته‌ شده است اشتباه گرفت. ازنظر کیفی، حد تفکیک، توانایی اخذ اپتیکی جزئیات با فاصله بسیار کم، توسط دوربین است و معمولاً به صورت یک واحد متریک گزارش می‌ شود. پاسخ فرکانس مکانی (spatial frequency response) یک متریک با چند مقدار است که از دست دادن کنتراست تصویر را به‌ عنوان تابعی از فرکانس مکانی اندازه‌ گیری می‌ کند. به‌ طورکلی، کنتراست به‌ عنوان تابعی از فرکانس مکانی آن ‌قدر کاهش می‌ یابد و به سطحی می‌رسد که دیگر، جزئیات مرئی قابل مشاهده نخواهد بود. این محدوده مقدار فرکانس، حد تفکیک دوربین است. حد تفکیک دوربین و SFR آن، توسط تعدادی از عوامل تعیین می‌ شود. این موارد شامل عملکرد لنز دوربین، تعداد عناصر نوری قابل ‌تشخیص در دستگاه تصویر برداری اپتیکی و مدارهای الکتریکی دوربین است که می‌ تواند شامل عملکرد های فشرده‌ سازی تصویر و تصحیح گاما باشد. درحالی‌ که حد تفکیک و SFR معیارهای مرتبط هستند، تفاوت آن‌ ها در جامعیت و کاربرد آن‌ ها است. همان‌ طور که در این سند بیان‌شده است، حد تفکیک یک پارامتر فرکانس مستقل است که نشان می‌ دهد آیا سیگنال خروجی حاوی حداقل آستانه اطلاعات جزئی برای تشخیص بصری است یا خیر. به‌ عبارت‌ دیگر، حد تفکیک بالاترین فرکانس مکانی است که دوربین می‌ تواند در شرایط ذکرشده به‌ طور مفید از آن استفاده کند. این پارامتر می‌ تواند برای آزمایش ساخت سریع، نظارت بر کنترل کیفیت یا ارائه معیار ساده‌ ای که برای کاربران نهایی به‌ راحتی قابل‌ درک است، بسیار ارزشمند باشد. SFR یک توصیف عددی از نحوه تغییر کنتراست توسط دوربین به‌ عنوان تابعی از فرکانس‌ های مکانی است که کنتراست را توصیف می‌ کند (شکل 1). برای اهداف مهندسی، تشخیصی و ارزیابی تصویر بسیار مفید است و به‌ صورت یک تابع چتری عمل می‌ کند که معیارهایی مانند وضوح و قدرت دید از آن گرفته می‌ شود.


رابطه بین فرکانس مکانی و SFR برای لنزهای مختلف

شکل-1: رابطه بین فرکانس مکانی و SFR برای لنز های مختلف


برای نیل به اهداف این استاندارد، IEC (International Electrotechnical Commission) و ISO (International Organization for Standardization) اصطلاحات و تعاریف را در دو پایگاه داده زیر قرار داده‌اند:



در این پایگاه داده‌ ها، اصطلاحاتی نظیر عناصر تصویر، پدیده aliasing، واحد های اندازه‌ گیری، تابع گسترش لبه، عملکرد دوربین، تصحیح گاما، انواع حد تفکیک افقی، نسبت بعد تصویر، فشرده‌ سازی تصویر، سنجنده‌ های اپتیکی CCD و CMOS، تابع گسترش خطی، واحد های مدولاسیون، تابع انتقال مدولاسیون و غیره تفسیر و تشریح شده‌اند. این سند همچنین روش‌ هایی را برای اندازه‌ گیری وضوح و SFR دوربین‌ های عکس‌ برداری الکترونیکی مشخص می‌ کند. این روش‌ ها برای دوربین‌ های تک‌ رنگ و چند طیفی دارای خروجی‌ های دیجیتالی یا سیگنال‌ های ویدئویی قابل‌ استفاده است.


جهت دسترسی به اطلاعات بیشتر به لینک زیر مراجعه نمایید:


ISO 12233:2017


آدرس کوتاه شده:
فهرست طبقات